Een dagje niets!
Door: Jan en Katja
Blijf op de hoogte en volg Jan en Katja
17 Februari 2012 | Honduras, Roatán
Om ons vermoeide lijf wat rust te gunnen hebben we vandaag gekozen voor een dagje parelwit strand, azuur blauwe zee en palmbomen. Na het ontbijt slenteren we de wal op om vervolgens met een skilift naar het strand vervoerd te worden. We moeten erom lachen want ondanks dat het net half tien is, zijn we de 30 graden al gepasseerd.
Aan het eind worden we voorzien van een polsbandje en krijgen we een cabana toegewezen en twee drijf matrasjes uitgereikt. Gezien Jan z'n formaat natuurlijk veel te klein!!! Dus Jan terug om te ruilen want er waren wel grotere. Commentaar van de mevrouw achter het loket: "meneer uw matrasje is niet te klein; U bent te groot!". Maar na een knipoog en de belofte dat hij niet verder zou groeien kregen we toch ons matrasje.
Heerlijk in zee gedreven en ondanks beschermingsfactor 50 toch een beetje verbrand.
In de loop van de middag terug want om 15.00 zou het schip voor de laatste keer het anker lichten om de terugreis te beginnen. Morgen nog een dag op zee en genieten!!!!
Aan het eind worden we voorzien van een polsbandje en krijgen we een cabana toegewezen en twee drijf matrasjes uitgereikt. Gezien Jan z'n formaat natuurlijk veel te klein!!! Dus Jan terug om te ruilen want er waren wel grotere. Commentaar van de mevrouw achter het loket: "meneer uw matrasje is niet te klein; U bent te groot!". Maar na een knipoog en de belofte dat hij niet verder zou groeien kregen we toch ons matrasje.
Heerlijk in zee gedreven en ondanks beschermingsfactor 50 toch een beetje verbrand.
In de loop van de middag terug want om 15.00 zou het schip voor de laatste keer het anker lichten om de terugreis te beginnen. Morgen nog een dag op zee en genieten!!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
